Voor Hospice Altena stond één vraag centraal: hoe ontwerp je een plek waar mensen zich thuis voelen tijdens een kwetsbare fase van hun leven? Het hospice moest geborgenheid, rust en huiselijkheid bieden, terwijl het tegelijkertijd onderdeel werd van het omliggende landschap.
Het gebouw is als vanzelfsprekend opgenomen in het groen. Door het landschap als uitgangspunt te nemen lijkt het hospice op te gaan in zijn omgeving. Bestaande bomen blijven behouden en worden aangevuld met nieuwe beplanting, waardoor een beschutte en groene omgeving ontstaat.
Het resultaat is een hospice waarin architectuur, landschap en zorg samenkomen. Een warme en huiselijke omgeving die rust biedt aan bewoners, familie en vrijwilligers.
Uit duurzaamheids overwegingen zijn voor de drainage van het groene dak perzikpitten toegepast.
Iedereen werkte vanuit hetzelfde doel. Wat je dan samen kunt bereiken. Dat is fantastisch!